Wczoraj nagle zerwal sie taki deszcz, ze u nas (choc jestesmy ulozeni na gorce) woda na calym placu/dziedzincu byla powyzej kostek, no i podmylo sklepik "majfrenda" (z ang. "my friend"). Dzisiaj zostaly juz tylko olbrzymie kaluze swiadczace o minionej katastrofie. 

Te stosy książek i podarte opakowania już za niedługo znikną z naszego mieszkania. Jesteśmy na etapie ich katalogowania i stawiania pieczątek. Niebawem przeniesiemy je do odremontowanych sal, które 9 listopada oficjalnie zamienią się w Centrum Polskie. Powstaje osobna stronka do tego projektu, ale wszystko w swoim czasie. Na razie musimy ogarniać rzeczy w innych sferach. 

A jaki jest Twoj dizajn? 

Bylismy dzisiaj na balecie. Byly to tak naprawde "2 w 1", bo najpierw przez prawie godzine pokazali Prokofjewa, a potem Ravelliego - tylko 15 minut, ale jak! Na czystym balecie bylismy pierwszy raz. Okazalo sie, ze to w sumie bardziej wspolczesny taniec, glownie dzieki Francuzowi, ktory zrobil choreografie. Wyglada na to, ze czesciej bedziemy zwracac uwage na plakaty w tamtym miejscu.

A zdjecie to "Tango melancholik" chyba polskiego kompozytora jakiegos, co byl tu w Baku dawno temu, w 1929 roku. Ktos cos wie?

Obie rzeczy dzieki Ajbeniz. Dzieki. 

Konstruuje sie w miescie w wielu miejscach przejscia podziemne. Niewazne czy beda takie ultranowoczesne jak to przedstawia wizualizacja, grunt ze zaoszczedza stresu, zapobiegna wielu zlamaniom otwartym, a byc moze uratuja nawet kilka istnien ludzkich. Przekraczanie ulicy w tym kraju nie ma bowiem nic wspolnego z majestatem i dostojenstwiem slowa "kroczyc" - czesto trzeba brac nogi za pas. Ostatnio pojawili sie podobno piraci drogowi (zwani tu "autoszami"), ktorzy poza swa szalencza jazda za cel na drodze obieraja sobie taranowanie pieszych.

Nasza polska ekipa przetrwala dzieki Bogu 2 tygodnie bez uszczerbku, choc nieraz "na ich miejscu bym biegl". Bedzie tylko lepiej.